سرمایه گذاری سرمایه: انواع ، مثال و نحوه عملکرد آن

آیا کنتون یک متخصص در اقتصاد و قوانین و مقررات سرمایه گذاری است. وی پیش از این نقش های سرمقاله ارشد را در Investopedia و Kapitall Wire برگزار می کرد و دارای مدرک کارشناسی ارشد اقتصاد از مدرسه جدید تحقیقات اجتماعی و دکتر فلسفه در ادبیات انگلیسی از NYU است.

به روز شده در 30 مارس 2023 بازبینی شده بوسیله بررسی شده توسط Chip Stapleton

Chip Stapleton یک دارنده مجوز سری 7 و سری 66 ، دارنده امتحان CFA سطح 1 است و در حال حاضر دارای مجوز زندگی ، تصادف و بهداشت در ایندیانا است. وی 8 سال تجربه در امور مالی ، از برنامه ریزی مالی و مدیریت ثروت گرفته تا امور مالی شرکت ها و FP& A دارد.

واقعیت بررسی شده توسط واقعیت بررسی شده توسط مایکل لوگان

مایکل لوگان نویسنده ، تهیه کننده و سرمقاله ای با تجربه است. او به عنوان یک روزنامه نگار ، اخبار تجاری و فناوری را در ایالات متحده و آسیا به طور گسترده پوشش داده است. او محتوای چندرسانه ای تولید کرده است که میلیاردها بازدید در سراسر جهان به دست آورده است.

سرمایه گذاری سرمایه چیست؟

سرمایه گذاری سرمایه ، دستیابی به دارایی های فیزیکی توسط یک شرکت برای استفاده در پیشبرد اهداف و اهداف تجاری بلند مدت خود است. املاک و مستغلات ، کارخانه های تولیدی و ماشین آلات از جمله دارایی هایی هستند که به عنوان سرمایه گذاری سرمایه خریداری می شوند.

پایتخت مورد استفاده ممکن است از طیف گسترده ای از منابع از وام های بانکی سنتی گرفته تا معاملات سرمایه گذاری حاصل شود.

غذای اصلی

• سرمایه گذاری سرمایه هزینه ای برای تأمین بودجه رشد بلند مدت یک شرکت است.
• این اصطلاح اغلب به کسب یک شرکت از دارایی های ثابت دائمی مانند املاک و مستغلات و تجهیزات اشاره دارد.
• دارایی های سرمایه به عنوان دارایی های غیر جاری گزارش شده و بیشتر آنها از بین می روند.
• وجوه برای سرمایه گذاری می تواند از تعدادی از منابع ، از جمله پول نقد در دست باشد ، اگرچه پروژه های بزرگ اغلب از طریق دریافت وام یا صدور سهام تأمین می شوند.
• نمونه هایی از سرمایه گذاری های سرمایه ای ، زمین ، ساختمان ، ماشین آلات ، تجهیزات یا نرم افزار است.

سرمایه گذاری

سرمایه گذاری سرمایه چگونه کار می کند

سرمایه گذاری سرمایه یک اصطلاح گسترده است که می تواند به دو روش مشخص تعریف شود:

• یک فرد ، یک گروه سرمایه گذاری یا یک موسسه مالی ممکن است سرمایه گذاری در یک تجارت انجام دهد. این پول را می توان به عنوان وام یا سهمی از سود در جاده ارائه داد. به این معنا کلمه ، سرمایه به معنای پول نقد است.
• مدیران یک شرکت ممکن است سرمایه گذاری در تجارت داشته باشند. آنها دارایی های بلند مدت مانند تجهیزات را خریداری می کنند که به شرکت کمک می کند تا با کارآمدتر کار کند یا سریعتر رشد کند. به این معنا ، سرمایه به معنای دارایی های فیزیکی است.

در هر صورت ، پول برای سرمایه گذاری باید از جایی حاصل شود. یک شرکت جدید ممکن است به دنبال سرمایه گذاری از هر تعداد از منابع ، از جمله شرکت های سرمایه گذاری ، سرمایه گذاران فرشته یا موسسات مالی سنتی باشد. وقتی یک شرکت جدید به عموم می رود ، در مقیاس وسیعی از بسیاری از سرمایه گذاران سرمایه گذاری سرمایه گذاری می کند.

یک شرکت مستقر ممکن است با استفاده از ذخایر نقدی خود سرمایه گذاری کند یا به دنبال وام از یک بانک باشد. این ممکن است اوراق قرضه یا سهام سهام برای تأمین مالی سرمایه گذاری سرمایه گذاری کند. حداقل یا حداکثر سرمایه گذاری وجود ندارد. این می تواند از کمتر از 100000 دلار بودجه بذر برای شروع صدها میلیون دلار برای پروژه های عظیم انجام شده توسط شرکت ها در بخش های سرمایه گذاری مانند معدن ، آب و برق و زیرساخت ها متغیر باشد.

سرمایه گذاری سرمایه به منظور بهره مندی از یک شرکت در دراز مدت است ، اما با این وجود می تواند دارای نقاط ضعف کوتاه مدت باشد.

سرمایه گذاری سرمایه برای تجارت

تصمیم یک تجارت برای ایجاد سرمایه گذاری یک استراتژی رشد بلند مدت است. یک شرکت برای اطمینان از رشد آینده ، سرمایه گذاری های سرمایه را برنامه ریزی و پیاده سازی می کند. سرمایه گذاری های سرمایه به طور کلی برای افزایش ظرفیت عملیاتی ، جذب سهم بیشتری از بازار و ایجاد درآمد بیشتر انجام می شود. این شرکت ممکن است سرمایه گذاری در قالب سهام سهام در عملیات مکمل یک شرکت دیگر را برای همان اهداف انجام دهد.

در بسیاری از موارد ، سرمایه گذاری سرمایه یک بخش ضروری و عادی از یک صنعت است. یک شرکت حفر نفت را در نظر بگیرید که به ماشین آلات سنگین متکی است تا مواد اولیه را برای پردازش تهیه کند. برخلاف یک موسسه حقوقی که نیاز به سرمایه گذاری کم و بدون سرمایه داشته باشد ، مشاغل فشرده سرمایه معمولاً برای فعالیت به دارایی های خاصی احتیاج دارند.

علاوه بر این ، مؤلفه های استراتژیک برای یک تجارت وجود دارد که هنگام تصمیم گیری در مورد سرمایه گذاری در دارایی سرمایه ، باید در نظر بگیرند. به عنوان مثال ، در نظر بگیرید که چگونه برخی از ماشین آلات سنگین مانند یک وسیله نقلیه شرکت می توانند اجاره داده شوند. در صورتی که شرکت مایل به تحمل بدهی و پیوند دادن سرمایه باشد ، شرکت ممکن است با تحمل یک سرمایه گذاری بر خلاف هزینه دوره ای "اجاره" ، در طولانی مدت هزینه کمتری را در دراز مدت هزینه کند.

انواع سرمایه گذاری های سرمایه

شرکت ها غالباً سرمایه گذاری های سرمایه ای را برای تنوع ، نوسازی یا گسترش تجارت به دست می آورند. این ممکن است به معنای خرید سرمایه گذاری سرمایه متفاوت از جنبه های موجود در تجارت یا سرمایه گذاری سرمایه گذاری باشد که به سادگی کارهایی را بهتر از گذشته انجام می دهد. برخی از انواع خاص سرمایه گذاری های سرمایه شامل موارد زیر است:

• زمین: شرکت ها ممکن است زمین لخت را خریداری کنند تا برای توسعه یا گسترش استفاده شود.
• ساختمانها: شرکت ها ممکن است ساختمانهای موجود را برای عملیات تولید ، ذخیره سازی ، تولید یا دفتر مرکزی خریداری کنند.
• دارایی های تحت توسعه: شرکت ها ممکن است با گذشت زمان هزینه هایی را برای جمع آوری دارایی هایی که ممکن است سرمایه گذاری شوند متحمل شوند. به عنوان مثال ، یک شرکت می تواند ساختمان خود را بسازد. تجمع اتهامات ممکن است یک سرمایه گذاری در نظر گرفته شود.
• مبلمان و لوازم جانبی: گرچه مبلمان و وسایل ممکن است از نظر ماهیت موقت تر باشد ، اما جنبه های خاصی از قوانین حسابداری منجر به همپوشانی بین FFE و سرمایه گذاری سرمایه می شود.
• ماشین آلات: شرکت هایی که در عناصر تولید کالاها سرمایه گذاری می کنند ، سرمایه گذاری سرمایه گذاری می کنند.
• توسعه نرم افزار یا دستگاه های محاسباتی: شرکت ها بیشتر برای ساخت نرم افزار سرمایه سرمایه گذاری می کنند. این هزینه ها اکنون معمولاً با گذشت زمان واجد شرایط سرمایه گذاری و استهلاک هستند.

از آنجا که زمین در مقایسه با سایر سرمایه گذاری های سرمایه به روشی مشابه بدتر نمی شود ، کاهش نمی یابد.

مزایا و مضرات سرمایه گذاری سرمایه

جوانب سرمایه گذاری سرمایه گذاری

مزایای سرمایه گذاری سرمایه بسته به وضعیت خاص می تواند متفاوت باشد. با این حال ، بیشتر شرکت ها برای بهره وری سرمایه گذاری سرمایه گذاری می کنند. با سرمایه گذاری در تجهیزات یا فناوری جدید ، شرکت ها می توانند کارایی خود را بهبود بخشند ، بنابراین هزینه ها را کاهش داده و تولید را افزایش می دهند. این نوع سرمایه گذاری ها همچنین ممکن است کیفیت کالاهای تولید شده را بهبود بخشد.

سرمایه گذاری سرمایه همچنین می تواند منجر به صرفه جویی در هزینه با گذشت زمان شود. به عنوان مثال ، یک قطعه جدید از تجهیزات ممکن است نسبت به یک مدل قدیمی کارآمدتر باشد ، که می تواند منجر به قبض های کمتری شود. به همین ترتیب ، فناوری جدید ممکن است فرایندها را ساده تر کرده و نیاز به کار دستی را کاهش دهد. آخر اینکه ، شرکت ها ممکن است تصمیم بگیرند که هنگام مقایسه سرمایه گذاری مقدماتی یک سرمایه گذاری در مقایسه با هزینه های پول نقد بلند مدت و مداوم هزینه مکرر ، جریان نقدی با تخفیف بلند مدت مطلوب باشد.

با سرمایه گذاری در دارایی های بلند مدت خود ، شرکت ها همچنین می توانند یک مزیت رقابتی در بازار کسب کنند. این امر می تواند رقبا را سخت تر کند و می تواند به شرکت کمک کند تا موقعیت بازار خود را در دراز مدت حفظ کند. اگر یک شرکت مایل به ریسک پذیری باشد و یک سرمایه گذاری بزرگ برای تقویت تجارت خود متحمل شود ، این ممکن است مانعی برای ورود ایجاد کند که رقیب نتواند بر آن غلبه کند یا در مقابل آن رقابت کند.

منفی سرمایه گذاری سرمایه

گزینه ترجیحی برای سرمایه گذاری همیشه جریان نقدی عملیاتی یک شرکت است ، اما ممکن است برای تأمین هزینه های پیش بینی شده کافی نباشد. به احتمال زیاد این شرکت به بودجه خارجی متوسل خواهد شد. بنابراین ، معمولاً برای سرمایه گذاری سرمایه کمی بیشتر وجود دارد. این امر به ویژه در مورد سرمایه گذاری های سرمایه ای که سفارشی یا نقدینگی آن دشوار است صادق است. هنگامی که شرکت سرمایه گذاری سرمایه را خریداری کرد ، ممکن است خروج از سرمایه گذاری دشوار باشد.

سرمایه گذاری سرمایه به منظور بهره مندی از یک شرکت در دراز مدت است ، اما با این وجود می تواند دارای نقاط ضعف کوتاه مدت باشد. سرمایه گذاری های سرمایه تمایل به کاهش رشد درآمد در کوتاه مدت دارند و این هرگز از سهامداران یک شرکت دولتی خوشحال نمی شود. این ممکن است به ویژه در مورد سرمایه گذاری های سرمایه که هزینه های عملیاتی را نیز متحمل می شود صادق باشد (یعنی کسب زمین با ارزیابی بالقوه سنگین سالانه مالیات بر دارایی همراه خواهد بود).

علاوه بر این ، اگر یک شرکت سرمایه کافی برای دستیابی به سرمایه گذاری بزرگ نداشته باشد ، در هر یک از گزینه های تأمین مالی آن ، پیش بینی هایی وجود دارد. صدور سهام اضافی سهام ، که اغلب گزینه بودجه برای شرکت های دولتی است ، ارزش سهام برجسته آن را رقیق می کند. سهامداران موجود به طور کلی از این که سهم آنها در این شرکت کاهش یافته است ، دوست ندارند. از طرف دیگر ، مبلغ کل بدهی که یک شرکت در این کتاب ها دارد ، توسط سهامداران و تحلیلگران از نزدیک مشاهده می شود. پرداخت آن بدهی می تواند رشد بیشتر شرکت را خنثی کند.

• اگر سرمایه گذاری سرمایه نسبت به روشهای قبلی کارآمدتر باشد ، ممکن است بهره وری را افزایش دهد
• ممکن است منجر به کالاهای تولید شده با کیفیت بالاتر شود
• ممکن است در مقایسه با راه حل های اجاره ای اجاره ای یا ماهانه در طولانی مدت ارزان تر باشد
• ممکن است مانعی برای ورود ایجاد کند که یک مزیت رقابتی داشته باشد

• ممکن است این شرکت بسیار گران باشد که به تنهایی خرید خود را صریح دهد.
• ممکن است سودآوری کوتاه مدت شرکت را محدود یا محدود کند
• ممکن است با هزینه های عملیاتی اضافی همراه باشد
• در صورت دشوار بودن فروش دارایی سرمایه ممکن است نقدینگی شرکت را کاهش دهد

حسابداری برای سرمایه گذاری سرمایه

شیوه های حسابداری برای سرمایه گذاری های سرمایه شامل ثبت هزینه دارایی ، اختصاص هزینه در طول عمر مفید آن و حمل سرمایه گذاری به عنوان تفاوت بین هزینه و استهلاک انباشته است. درمان حسابداری بسته به نوع دارایی می تواند متفاوت باشد ، زیرا زمین مستهلک نمی شود اما بسیاری از سرمایه گذاری های سرمایه دیگر مستهلک می شوند.

هزینه دارایی باید در سوابق حسابداری شرکت ثبت شود. این می تواند شامل قیمت خرید دارایی و همچنین هزینه های اضافی مربوط به خرید مانند هزینه های نصب یا حمل و نقل باشد. شرکت ها ممکن است در شرایط خاص ارزش بازار منصفانه را برای برخی از سرمایه گذاری های سرمایه ثبت کنند ، اما سرمایه گذاری سرمایه در ابتدا باید با هزینه ثبت شود.

اگر دارایی هزینه ای داشته باشد که سیاست سرمایه گذاری شرکت را برآورده کند ، هزینه دارایی به عنوان دارایی سرمایه در ترازنامه ثبت می شود. این امر به شرکت اجازه می دهد تا هزینه دارایی را نسبت به عمر مفید خود گسترش داده و هزینه را با گذشت زمان تشخیص دهد. این تفاوت اصلی بین دارایی های ذکر شده در گذشته و هزینه های عملیاتی عادی است ، زیرا هزینه های عملیاتی در دوره ای که آنها متحمل می شوند در حالی که هزینه های سرمایه گذاری با گذشت زمان گسترش می یابد ، هزینه می شود.

عمر مفید یک سرمایه گذاری برآوردی از تعداد سالهایی است که دارایی توسط شرکت استفاده می شود. روش استهلاک مورد استفاده به دارایی و سیاستهای حسابداری شرکت بستگی دارد ، اما روشهای متداول شامل خط مستقیم ، کاهش ترازو و رقم های جمع سال است. شرکت ها همچنین ممکن است در صورت بروز ضرر ، اختلالات را برای کاهش ارزش یک سرمایه گذاری ثبت کنند. علاوه بر این ، در حالی که ممکن است هزینه های عملیاتی به سادگی متوقف شود ، شرکت ها در هنگام دفع سرمایه گذاری یک سری ورودی برای ارسال دارند.

نمونه سرمایه گذاری سرمایه

به عنوان بخشی از صورتهای مالی پایان سال ، Amazon. com دارایی های زیر را که برای سال مالی 2021 و 2022 متعلق به آن است ، گزارش داد.

این قالب از ترازنامه استاندارد است که دارایی ها با نقدینگی با شروع دارایی های مایع گزارش می شوند. از آنجا که سرمایه گذاری سرمایه مایع نیست ، اغلب در لیست گزارش می شوند.

در پایان سال 2022 ، آمازون از مانده دارایی خالص 186. 7 میلیارد دلار برای املاک و تجهیزات خبر داد. این رقم خالص است زیرا سرمایه گذاری های سرمایه ، گذشته از زمین ، غالباً از بین می روند و به عنوان هزینه آنها کمتر از هرگونه استهلاک انباشته شده گزارش می شوند. توجه داشته باشید که این 186. 7 میلیارد دلاری نیز از دارایی های فعلی مستثنی است. به دلیل ماهیت بلند مدت سرمایه گذاری سرمایه ، آنها به عنوان دارایی های غیرقانونی گزارش می شوند.

نمونه ای از سرمایه گذاری چیست؟

وقتی یک شرکت زمین را خریداری می کند ، این اغلب یک سرمایه گذاری است. به دلیل ماهیت طولانی مدت خرید زمین و نقص بودن دارایی ، یک شرکت معمولاً برای خرید دارایی باید سرمایه زیادی را جمع کند.

سرمایه گذاری چگونه کار می کند؟

یک سرمایه گذاری بر اساس مزایایی که یک شرکت ممکن است در طی یک دوره طولانی در مقایسه با سرمایه گذاری کوتاه مدت دریافت کند ، کار می کند. از نظر تئوری ، یک شرکت مبلغ زیادی از پول را به صورت مقدماتی (یا با گذشت زمان) پرداخت می کند. سپس ، این شرکت از دارایی بهره می برد (به طور بالقوه حتی پس از پایان پرداخت هزینه آن). ایده این است که سرمایه گذاری باید در مقایسه با کالایی یا خدماتی که در یک دوره حسابداری واحد خریداری و استفاده می شود ، ارزش بلند مدت بهتری داشته باشد.

بزرگترین روند نزولی سرمایه گذاری چیست؟

شرکت ها غالباً هنگام خرید سرمایه گذاری سرمایه باید تعهد مالی یا حقوقی بلند مدت را انجام دهند. این به معنای اتصال پول نقد ، خلاص شدن از انعطاف پذیری و ریسکی است که ممکن است از بین نرود. در حالی که یک شرکت می تواند با پرداخت هزینه چیزی کوچکتر ، زیرک تر باشد ، یک شرکت قصد دارد از یک سرمایه گذاری واحد برای مقیاس رشد یا نوآوری استفاده کند. این رشد یا نوآوری ممکن است تحقق نیافته باشد.

خط پایین

شرکت ها ممکن است تصمیم بگیرند سرمایه گذاری سرمایه را به عنوان راهی برای نوآوری ، مدرن سازی و گرفتن یک مزیت رقابتی نسبت به رقبای خود انجام دهند. این سرمایه گذاری اغلب به مبلغ زیادی پول نیاز دارد و شرکت اغلب دارایی غیرقانونی مانند زمین ، ساختمانها ، ماشین آلات یا تجهیزات را دریافت می کند. درمان حسابداری برای سرمایه گذاری سرمایه اگر اغلب متفاوت از هزینه های عملیاتی باشد زیرا سرمایه گذاری های سرمایه معمولاً کاهش می یابد.