ارزی به پولی که در ارز ملت یا گروه دیگری از ملل است ، اشاره دارد. ارزی می تواند پول نقد ، سپرده های بانکی یا سایر مطالبات کوتاه مدت باشد. اما در بازار ارز به عنوان شبکه فروشندگان عمده ارزهای خارجی که درگیر تجارت با حجم بالا بودند ، ارز خارجی تقریباً همیشه به شکل مبادله سپرده های بانکی از فرقه های مختلف ارز ملی می شود. بازار ارز یا بازار فارکس بازاری است که در آن ارزها خریداری و فروخته می شوند. این است که از یک بازار مالی که در آن ارزها وام گرفته می شوند و وام می گیرند ، متمایز می شود.
بازارهای ارزی که عمدتاً برای ایجاد تجارت مرزی آسان ایجاد شده است که در آن دخالت ارزهای مختلف توسط دولت ها ، شرکت ها و سرمایه گذاران انفرادی وجود دارد. بیشتر این بازارها به طور کلی برای تأمین جنبش بین المللی سرمایه و پول وجود داشته اند ، حتی بازارهای اولیه دارای دلالان بودند. امروز ، بخش بزرگی از کار در بازار ارز با فرض ، داوری و معاملات حرفه ای تعیین می شود که در آن ارزها مانند سایر کالاها معامله می شوند. سرمایه گذاران خرده فروشی فقط وسیله ای برای برقراری ارتباط با بازار ارز از طریق بانکهایی بود که در مقاصد عظیمی از ارزها برای اهداف تجاری و گمانه زنی معامله می کردند. پس از اجازه نرخ ارز در سال 1971 آزادانه شناور شد ، حجم تجارت با گذشت زمان افزایش یافته است. بیشتر ارزهای اصلی جهان به دلیل توافق نامه ای که توافق نامه برتون وودز نامیده می شود ، به دلار آمریکا بسته شده اند. کشورهای شرکت کننده سعی می کنند ارزش ارزهای خود را در برابر دلار آمریکا نیز با نرخ طلا حفظ کنند. این کشورها به منظور دستیابی به مزیت ، محدود به کاهش ارزهای خود هستند.
مکان بازار ارز یک بازار بیست و چهار ساعته با نرخ ارز و شرایط بازار به طور مداوم تغییر می کند. با این حال ، فعالیت ارز به طور مساوی جریان نمی یابد. در طول یک روز ، چرخه ای وجود دارد که با دوره های فعالیت بسیار سنگین و دوره های دیگر یا فعالیت نسبتاً سبک مشخص می شود. تجارت سنگین تر است که دو یا چند مکان بازار در همان زمان مانند آسیا و اروپا یا اروپا و آمریکا فعال باشند. این جریان ناهموار تجارت را به طور شبانه روزی انجام دهید ، شرکت کنندگان در بازار غالباً نسبت به توسعه نرخ ارز که در یک زمان غیرفعال نسبی روز رخ می دهد ، کمتر تهاجمی پاسخ می دهند و صبر می کنند تا ببینند که آیا با باز شدن بازارهای اصلی ، این توسعه تأیید می شود. با این وجود ، بازار بیست و چهار ساعته ارزیابی مداوم بازار "در زمان واقعی" از ارزش ارزها را ارائه می دهد.
این بازار شامل تعداد محدودی از موسسات اصلی فروشنده است که به ویژه در ارز خارجی فعال هستند ، با مشتریان و (بیشتر اوقات) با یکدیگر تجارت می کنند. بیشتر ، اما نه همه ، بانک های تجاری و بانک های سرمایه گذاری هستند. این موسسات از طریق تلفن ، رایانه و سایر وسایل الکترونیکی به یکدیگر پیوند می خورند. 2،000 موسسه فروشنده در جهان تخمین زده می شود که بازار جهانی مبادله را تشکیل می دهد.
بازار هر کشور زیرساخت های خاص خود را دارد. برای عملیات بازار ارز و همچنین برای سایر موارد ، هر کشور قوانین خود ، مقررات بانکی ، قوانین حسابداری و کدهای مالیاتی را اجرا می کند. آنها همچنین دارای سیستم های مالی ملی و زیرساخت های مختلفی هستند که از طریق آنها معاملات انجام می شود و در داخل ارز برگزار می شود. با دسترسی به همه بازارهای ارزی که عموماً برای شرکت کنندگان از همه کشورها باز است ، و با توجه به تعداد زیادی از اطلاعات بازار که همزمان و تقریباً فوراً به نمایندگی ها در سراسر جهان منتقل می شود ، تعداد زیادی از معاملات ارزهای مرزی در بین فروشندگان وجود داردو همچنین بین فروشندگان و مشتریان آنها. در هر لحظه ، نرخ ارز ارزهای عمده در همه مراکز مالی تقریباً یکسان است. به ندرت اختلافات قابل توجهی در بین این مراکز وجود دارد که فرصت های عمده ای برای داوری فراهم می کند.
به طور کلی دو بخش مختلف بازار در بازار ارز وجود دارد: "بدون نسخه" (OTC) و "تجارت مبادله".
در بازار فرابورس، بانک ها در مکان های بی تفاوت از طریق تلفن یا سیستم های کامپیوتری معاملات انجام می دهند. بازار تا حد زیادی تنظیم نشده است. بنابراین، یک بانک در کشوری مانند ایالات متحده آمریکا برای تجارت یا معامله ارز نیازی به اختیار خاصی ندارد. معاملات را می توان با هر شرایط و با هر مقرراتی که توسط قانون مجاز و قابل قبول برای دو طرف مقابل باشد، با رعایت قوانین تجاری استاندارد حاکم بر معاملات تجاری در کشورهای مربوطه انجام داد. با این حال، «توصیه های بهترین عملکرد» از سوی بانک فدرال رزرو نیویورک در رابطه با فعالیت های تجاری، روابط و سایر موارد وجود دارد.
شیوه های معاملاتی در بورس های سازمان یافته و ترتیبات نظارتی که صرافی ها را پوشش می دهند، به طور قابل توجهی با آنچه در بازار فرابورس وجود دارد متفاوت است. در بورس، معاملات به صورت عمومی در یک مکان متمرکز انجام می شود و محصولات استاندارد می شوند. پرداخت حاشیه، علامت گذاری روزانه به بازار، و تسویه نقدی از طریق اتاق پایاپای مرکزی وجود دارد. با توجه به مقررات در ایالات متحده، صرافی هایی که معاملات آتی ارز در آنها انجام می شود، تحت صلاحیت شرکت تجارت آتی کالا (CFTC) هستند. گام هایی در سطح بین المللی برای هماهنگ کردن مقررات تجاری و بهبود شیوه های مدیریت ریسک معامله گران در بازار ارز و تشویق شفافیت و افشای بیشتر برداشته می شود.
امروزه بانک های تجاری و بانک های سرمایه گذاری با انجام معاملات و ارائه خدمات ارزی به عنوان معامله گران عمده فعالیت می کنند. برخی، اما نه همه، بازارسازانی هستند که به طور مرتب هم پیشنهادها و هم پیشنهادها را برای یک یا چند ارز خاص دیگر نقل قول می کنند، بنابراین آماده هستند تا بازاری دوطرفه برای مشتریان خود ایجاد کنند. معامله گران همچنین به عنوان بخشی از فعالیت های تجاری اختصاصی بانک، مبادلات ارزی را انجام می دهند، جایی که سرمایه خود شرکت در استراتژی های مختلف در معرض خطر قرار می گیرد. یک معامله گر اختصاصی به دنبال حاشیه سود بیشتر بر اساس دیدگاه جهت دار در مورد یک ارز، نوسانات، نرخ بهره ای که در شرف تغییر است، یک روند یا یک حرکت سیاست اصلی است..
اجرای یک معامله ارزی به دو انتقال ارزش پول ، در جهت های مخالف نیاز دارد ، زیرا این امر شامل مبادله یک ارز ملی برای دیگری است. اجرای معامله ، سیستم های پرداخت و تسویه حساب هر دو کشور را درگیر می کند."پرداخت" انتقال دستورالعمل برای انتقال ارزش است که ناشی از معامله در اقتصاد است ، و "تسویه حساب" انتقال نهایی و بی قید و شرط ارزش مشخص شده در یک دستورالعمل پرداخت است.
برچسب :
نویسنده : ناهید طباطبایی
بازدید : <-PostHit->